De Wii is onverwacht het succesnummer van 2007 geworden. De verkoopaantallen gingen door het dak en Nintendo heeft iets bijzonders weten te doen: het aanboren van een nieuwe markt.

De Wii is namelijk niet het platform geworden van de 'hardcore' gamer. Vooral gezinnen, jonge kinderen en vrouwen vinden de Wii fantastisch. De games die op de Wii uitkomen zijn vaak dan ook spelletjes, in plaats van stoere volwassen games. Maar aan het eind van het jaar kwam Nintendo nog even met een titel waar velen op zaten te wachten: Super Mario Galaxy. En alle 'hardcore' gamers mochten de Wii er weer bijpakken om met deze legende te spelen.

Platform evolutie

Door de jaren heen is Mario hét game-icoon geworden. Het figuurtje wordt gebruikt in racespellen, sportspellen en vechtspellen, maar Mario is van oorsprong een platform-game. Met Super Mario Galaxy keert de loodgieter weer terug naar zijn wortels.

Mario bereikt het paleis van zijn liefje, Princess Peach, net als zij aangevallen wordt door aartsvijand Bowser. Deze ontvoert deze keer niet alleen de prinses, maar ook haar hele kasteel. Mario belandt samen met het kasteel in de ruimte. In deze melkweg zijn verschillende sterrenstelsel met tientallen planeten. Dit is de wereld waarin de speler zich moet begeven.

Bij een platform-game bestaat de gameplay uit springen, rennen, vijanden verslaan en voorwerpen oprapen. In Super Mario Galaxy gebeurt dit op vele kleine planeten en in de ruimte. De speler moet worstelen met de zwaartekracht. Planeten kunnen zwarte gaten bevatten maar ook de toegang bieden naar een volgende planeet. De speler manoeuvreert met Mario van planeet naar planeet. Soms door omhoog te springen en zwaartekracht zijn werk te laten doen. Soms wordt de speler weggeschoten als een vliegende ster. In de achtergrond zijn sterren, sterrenbeelden en melkwegen te bekennen.

Planeten die Mario net verlaat. blijven ook zichtbaar, waardoor de speler het gevoel krijgt deel uit te maken van een groter geheel. Hij heeft zelfs de illusie dat hij vrij is om van planeet naar planeet te springen, terwijl het beginpunt en eindpunt gewoon vastliggen. Het voelt in ieder geval erg goed. De traditionele platform gameplay maakt hierdoor een grote stap voorwaarts, want deze elementen, die ook averechts hadden kunnen werken, voegen fantastische elementen toe aan een beproefd recept.

De kleine bizarre planeetjes worden afgewisseld met grotere 'platte' omgevingen die we van Mario gewend zijn. De combinatie zorgt ervoor dat de speler niet constant in de rondte hoeft te lopen en daardoor blijft het leuk. Mario kan ook weer 'transformeren', deze keer in een bij, een spookje, een veer, een vuurversie en een ijsversie van zichzelf. De gameplay is dus enorm afwisselend. Het fijne aan de Mario-games is dat nagenoeg al deze verschillende activiteiten in de game goed uitgewerkt zijn. Het besturen van Mario met de bewegingsgevoelige Wii-controllers werkt uitstekend.

Geen schaamte

De 'hardcore' gamers kunnen hun hart weer ophalen: ze hebben de Wii niet voor niets aangeschaft. Mario Galaxy is een titel voor de Wii die iedereen kan aanspreken. Het toont aan een goede game heel goed kan zonder geweld en bloedvergieten. En toch kan Mario Galaxy wat spanning betreft zich gemakkelijk meten met titels als Bioshock en Halo 3. Nu kan dus de hele familie meespelen en hoeft niemand zich te schamen.