De Total War serie omvat games die altijd geprobeerd hebben om de naam 'total war' helemaal waar te maken. Je krijgt er een totaalbeeld van een oorlog voorgeschoteld. De spellen combineren massale veldslagen met strategische opstellingen van troepen in een gebied. Bovendien moeten het leger en het volk voorzien zijn van genoeg voedsel en voorraden om te kunnen overleven.

De speler kruipt in de Total War games in de huid van de volksleider, de veldmaarschalk en de soldaat op het slagveld. Total War neemt de speler mee naar belangrijke punten in de geschiedenis en geeft hem controle over het verloop.

Om beurten

Total War combineert compleet verschillende spelelementen zoals veldslagen, tactische verplaatsing van troepen en het ontwikkelen van dorpen en steden. Dit maakte het voor de ontwikkelaar nodig om ook verschillende speltypen te introduceren in één spel.

Het spel begint als Turn-based Strategy. Hierbij krijgen alle spelers op het veld om beurten de mogelijkheid om strategische keuzes te maken op een landkaart. De speler moet zijn dorpen ontwikkelen om genoeg manschappen te kunnen verzamelen voor een groot leger. Geld en voedsel zijn hierbij voornamelijk van belang. Tijdens zijn beurt zal de speler ook bestuurlijke zaken moeten oplossen. Dit kan verschillen van diplomatieke situaties tot regeringsvraagstukken.

Tijdens zijn beurt kan de speler met een leger tegenstanders aanvallen. En tijdens de beurten van de andere spelers kunnen zij de speler aanvallen. Bij een spel voor een enkele speler neemt de computer de rol aan van andere spelers.

Gevechten zijn Real Time

Wanneer er veldslagen uitgevochten moeten worden, verandert het spel: de strategische kaart maakt plaats voor een beeld van de locatie, bijvoorbeeld in heuvelachtig gebied of in de woestijn. Wanneer een gevecht begint, dan is er geen sprake meer van het Turn-Based principe, waarbij de speler lang kan nadenken over zijn acties. De gevechten zijn Real-Time. De tegenstander en de speler moeten dus beslissingen nemen terwijl een chaotisch gevecht zich ontvouwt. De speler moet daarbij aan verschillende dingen denken: tegen wie vecht ik? Wat zijn mijn sterke troepen tegen een die vijand? Hoe maak ik het best gebruik van de omgeving? Het spel blijft dus vol zitten met strategische vraagstukken. De speler die zijn troepen argeloos naar voren duwt is verloren. Dit is een sterk punt in de gameplay. De speler wordt gedwongen om na te denken over zijn troepen, maar ook over het terrein waar het gevecht zich afspeelt en over de tegenstander.

Totaalbeeld van een oorlog

De combinatie van spelelementen en speltypen heeft bijgedragen aan de populariteit van deze serie. De presentatie is ook niet onbelangrijk geweest. De landkaart van het strategische deel van het spel is een zeer nauwkeurige afspiegeling van de landen waar het in de Total War-serie om draait.

Maar het belangrijkste voor de speler zijn de veldslagen. In deze games werd het voor het eerst mogelijk om dit soort veldslagen in al zijn grootsheid te bewonderen. Een enorm aantal legereenheden komt samen op een veld en laat zich uitstekend commanderen. Bij andere spellen ging dit gepaard in vertraging van de videobeelden. Bij de Total war series is dit niet het geval. Elke soldaat is te zien op het speelveld en het heeft geen invloed op de prestaties van de computer. Dus geen vertraging of vervlakking van de details. Het totaalbeeld van oorlog verliest in deze games nooit aan scherpte.